Güller.. Sararmayan, sarsılamayan, düşmeyen ya da düşürülmeyen.. Çünkü her bakışta daha bir kırmızılık katar gözlere, sahip olmanın ya da sahip olduğunu sanılmanın en derincesine, birbirinin içine girmiş ,tane tane, yudum yudum, birbirinden ayırmaya kıyılamayacasına sade..

Karanfile nazaran daha bir dikenli, papatyalara nazaran daha bir tek renkli.. En güzeli çiçeklerin; Lale’den daha insana yakın.. Çünkü laleler aslında ulaşılamayana ithaf edilen şiirlerin sahipleridirler.. Güller ise, sahip olunanın hak edilenin ya da yaşamayı gerçekten bilebilenindir.. Continue reading →